Oh wat een nacht

De afgelopen nacht was een uitloper van het weekend. Gretha was erg onrustig en moest er vaak uit. Ook zat ze regelmatig op de rand van het bed, waarbij ik dacht dat ze er uit zou gaan. Kon haar echter steeds op andere gedachten brengen of ik ging er uit om haar te helpen/begeleiden. Het was nou niet een nacht waarover je kunt zeggen: "lekker geslapen".  Dit soort nachten moet je niet te vaak hebben, want dat is niet vol te houden. Iedereen die in haar buurt komt moet het bezuren en krijgt te horen wat ze vindt van de therapie in de Voord. Ze verteld het dan op een manier alsof het lijkt dat je het zelf hebt gedaan. Het voelt dan of je de wind van voren krijgt. Dat is niet altijd even leuk. Zelfs de thuiszorg vanmorgen was de gebeten hond. Op het ogenblik is er niet veel goed en dan moet ze morgen ook nog weer naar de dagbehandeling. Daar ziet ze als een berg tegen op, maar het is nodig. Ik hoop dat ze morgen een beetje een fatsoenlijke dag heeft en dat ze naar me luisteren en geen therapie geven. Ik hoop dat ze het nog een tijdje vol houdt, in ieder geval tot aan de vakantie. De therapeut (niet van de Voord) hier in het dorp was uitermate tevreden over de vorderingen en dan niet alleen over haar hand functie, maar ook over het lopen. Hij vond dat ze erg veel vooruit was gegaan in de afgelopen 2 weken. Dat is toch een mooi compliment en daar moet ze dan maar mee verder.

Laat je glimlach de wereld veranderen, maar laat de wereld niet je glimlach veranderen.

Ik ben voor vrijdag 22 juni nog op zoek naar iemand die haar 's morgens even gezelschap wil houden of samen kan gaan knutselen (kaarten maken), haar kan helpen met het eten, om 13:30 uur naar de fysio in Elburg kan brengen en weer mee terug neemt en ten slotte tot ± 16:00 uur bezig houden. Dit hoeft natuurlijk niet door 1 persoon gedaan te worden. hier kunnen we heel creatief mee om gaan. Zie ook de hulpvraag.

Tot morgen